GERÇEK BAŞARI

 Sınav sonuçları açıklanmıştı. Üzgün ve aynı zamanda umutsuzdu Ezgi. Bir türlü istediği şekilde çalışmamıştı. Sonucun böyle olacağı da belliydi aslında. “Keşke” deyip duruyordu. “Keşke zamanında başlasaydım.” “Keşke daha çok çalışsaydım.” “Nerede hata yapıyorum?” diye tekrarladı içinden. Oysaki cevabını bildiği bir soruydu bu…

 

Küçüklüğünden beri hep aynı problemle mücadele ediyordu Ezgi. Okulda ödevlerini de son ana sıkıştırır sürekli erteler, sonra da nasıl yapacağım diye ağlardı. Annesi defalarca ertelememesi gerektiğini söylese de aynı döngü tekrar eder dururdu. Lise giriş sınavlarında da başarısız olmuştu. Liseye istemediği okula gitmiş sevdiği arkadaşları ile ayrılmıştı. Nereden başlaması gerektiğini, ne yapması gerektiğini bilemiyordu. Bu yüzden de tamamen bırakıyordu her şeyi ve bu onda çok ciddi bir huzursuzluk meydana getirmişti. Yapması gereken şeyleri biliyordu ama nasıl yapması gerektiğine dair hiçbir fikri yoktu. 

Bu sene tekrar sınava girmeye karar verdi. Etrafına bakıp birilerinden deneyimalması gerektiğini düşündü ve arkadaşını aradı. Önceki senelerde sınavı kazanmış arkadaşı Ali’yi aradı.  Ali yaptıklarını anlattı Ezgi’ye;

● Bir çalışma programı yaptığını söyledi

● Kendisi dışında kimsele kendini kıyaslamayarak sürece odaklandığından bahsetti. 

● Uzun saatler değil planlı saatler çalışmıştı ve her gün istikrarla devam etmişti. 

Ali anlattıkça Ezgi nerelerde eksik kaldığını anladı. Aslında kendini yetersiz gördüğü şeyin çalışmasını planlayamadığı kısımlar olduğunu fark etti. Basit düşünemediği için her şey sanki üstüne yığılmış gibi hissediyordu. Hayatta her şey basitten başlıyordu. Arkadaşı ilk zamanlar sadece günde yarım saat çalışarak çalışmaya başladığından bahsedince inanamadı. Bu kadarcık mı diye düşündü içinden. Gerçekten bu kadarcıktı. İnsan bir adım attığında ve bu da süreklilik olduğunda yol olabiliyordu. Sonuçta taşı delen şey su damlası değil, damlaların sürekliliğiydi. Aslında hayatta onu yanıltan şey, hep azı küçümsemesi oluyordu. 

- “Günde çözdüğüm on tane soru mu bana sınav kazandıracak?” diye düşünüp dururdu. 

- “O kadardan da ne olabilir ki benim saatlerce çalışmam lazım” düşüncesi onu hep durduruyordu. 

Böyle düşündüğü için bırak 10 soru çözmeyi hiç kapak açamadığı günler oluyor ve motivasyonu daha da düşüyordu.

 

O gün ilk defa sonuç ve kazanmak değil sadece süreçte ilerlerken yapacağı hamleleri düşünmek istedi. “Elimden geleni yaptım” demek istiyordu rahatlamak için. Sonuç ne olursa olsun süreçte doğru hamle yapmak, doğru sebepler oluşturmak insanı başarıya götüren şeydi. Zaten başarılı insanların hikayelerine bakıldığında da aynı süreçvar; çaba ve süreklilik. Ondaki eksiklik de buydu. Şimdi yapması gereken şey küçük küçük adımlar atmaya başlaması ve her gün bir önceki güne göre kendini kıyaslamasaydı. 

Şimdiden kendini ferahlamış hissetti. Yapacağı şey belliydi…

 &

Deneyimsel Tasarım Öğretisi insanın mutlu, başarılı olması ve doyumlu ilişkiler yaşaması için tutarlı, faydalı, uygulanabilir ve anlaşılır bilgiler sunar. 

&

"İnsanoğlu, yeryüzünde var olduğundan beri,

En büyük dostu ve düşmanı hiç değişmedi.

Aynadaki kişi...

Tek başına neler yapabileceğini keşfet!"

YAHYA HAMURCU

&

https://youtu.be/4LbiZPfUAVc?si=-tIMecrLfBRAv-3A

         

&

KİM KİMDİR

İLİŞKİLERDE USTALIK

BAŞARI PSİKOLOJİSİ