Deneyimsel Öğreti ve Bilinç

Güneş, yerini karanlığa bırakmıştı. Günün koşturmacası bitmiş, gecenin sessizliği sarmıştı her yanı. Yüzünde gittikçe artan belirgin bir sıcaklık vardı. “Ateşim çıkıyor galiba!” dedi. Kendisini halsiz de hissediyordu. Bu ara ortalıkta yaygın bir hastalık vardı. Sanırım Gönül de buna yakalananlardan oldu. Üç gün boyunca ateş, baş ağrısı ve öksürük ile evde yatıyordu. Su içiyor lavaboya gidiyor ve geri yatıyordu. Annesi sık sık kontrol ediyor bir şeyler yemesine yardımcı oluyordu. Birkaç gün sonra daha iyi olmuştu. Ateşi düşmüş, az da olsa kendine gelmişti. Günlerdir yatıyor, hareket etmiyordu. Kalkıp birkaç adım atmak, pencereyi açıp hava almak, biraz esnemek ona iyi geliyordu. Alışkın değildi böyle uzun süre yatıp hareketsiz kalmaya.  Kendisini ağır bir un çuvalı gibi hissediyordu… İnsana en iyi gelen şeylerden biridir hareket...   Hayatta olduğu yerde duran bir şey yoktur. Mutlaka hareket vardır. Sabah güneş doğar hava aydınlanır, belli bir saatten sonra akşam tekrar batar ve...

  Hep daha fazlası… Evde, işte, sokakta… Çoğumuzun peşine düştüğü şey; DAHA FAZLASI. İnsan hep daha fazlası olsun ister. Bunun için de çalışır, durur. Mutlu ve başarılı olmanın yolu buradan geçiyor herhalde. Öyle değil mi? Aksi olsa bunca insan neden hep daha fazlasını istesin ki? Daha fazla kıyafet, Daha fazla ev, Daha fazla çocuk, Daha fazla araba, Daha fazla besin, Daha fazla çalışmak, Daha da güzel veya yakışıklı olmak… Liste uzar gider. Gider de… Aklıma bir soru daha takıldı bak şimdi! Daha fazla kıyafeti olup da hiç kıyafetim yok diye sızlanan arkadaşım Selin geldi aklıma. Hep söylenirdi “Off! Ne giyeceğim ben şimdi?” diye yüzünde de memnuniyetsiz bir ifade…       Daha fazlasını mutlu ya da başarılı olmak için istememiş miydi birçokları? Şimdi yüzündeki bu memnuniyetsizlik, dost meclislerinde mutsuzluğundan dem vurmak neden? İnsan daha fazla kazanmak uğruna ne ailesini görmüş, ne sağlığına dikkat etmiş. Yolun sonunda çok zengin...