SALİHLERDEN BİR SALİH EL-CAFERAVİ
Filistin’in tozlu sokaklarında doğdu Salih.
Tıpkı diğer Filistinli çocuklar gibi.
Annesinin ninnisiyle değil, bomba sesleriyle büyüdü.
Oyun alanı bombalarla delinmiş duvarlardı.
Büyümek zorundaydı.
Kalem tutmayı erken öğrendi.
Dünyaya seslenmek için silah değil, kelimeler lazımdı.
Çünkü bir kelime bir silahtan daha güçlüydü.
Her acıyla biraz daha büyüdü Salih.
Kelimeler yetmedi, bu kez kamerasını aldı omzuna.
Her tuşa bastığında, bir kalp atışı daha kaydetti.
Sonra, gözlerini hiç kapatmadı.
Çünkü “görmek”, Gazze’de bir ibadetti.
Gördüklerini dünyaya da göstermek istedi.
Acıyı çekti…
Yıkılan evleri, parçalanan bedenleri,
Çadırın içinde yakılan çocukları,
Bir yerden bir yere sürülen insanları,
Çalınan hayalleri…
Esareti çekti…
Çocuğunu ilk kez gören babaları,
Babalarını ilk kez gören çocukları,
Duyduğu özlemi göğsüne bastıran anaları, eşleri…
Güldürmeye çalıştığı bebeleri…
Kendini de çekti…
“Sessizliğiniz savaştan ağır.”dedi.
Her gün yeniden doğuşu çekti…
Bir çocuğun ayakkabısına çizdiği bayrağı,
Bir annenin yıkılmış evin duvarına astığı anahtarı,
Molozların arasında bulunan Kur’an’ı öpüşünü,
Bir adamın, kardeşinin tabutunu taşırken bile “Elhamdülillah” deyişini.
Bir yerden bir başka yere sürülen, hor görülen,
Sabırla direnen insanları…
Çektiği her kare, bir halkın ruhunu taşıyordu.
“Ben ölümü çekmiyorum. Ölümün arasındaki yaşamı gösteriyorum,” diyordu…
Kamerayı silah gibi değil, dua gibi kullanıyordu…
Çünkü her görüntü bir duadır…
Ve her dua bir direniştir…
Gökyüzü gri, sokaklar sessizdi…
Sırtında “Basın” yazılı yeleği…
Bir elinde kamera, bir elinde megafon…
Sokak sokak dolaşıp yüzünden hiç eksilmeyen o kocaman gülüşle;
“Ateşkes ilan edildi! Evlerinize dönün, Allah büyük!” diyerek müjdeli haberi veriyordu.
Karanlık gölgeler yaklaşarak sessizliği bozdu.
Kamera düşmüştü ama kayıt devam ediyordu
Lensin içinden gökyüzü göründü.
Bir güvercin gökyüzüne yükselip kanat çırparken,
Rabbini anıp şehadet getiren Salih’in sesi duyuluyordu…
Adı gibi Salih’ti o; doğru ve güzel olanı yapan kişi…
O sınavını iyilikle tamamladı, ya biz?
&
Deneyimsel
Tasarım Öğretisi insanın mutlu, başarılı olması
ve doyumlu ilişkiler yaşaması için tutarlı, faydalı, uygulanabilir ve
anlaşılır bilgiler sunar.
&
Bu hayatta
insanlar iyi insanlarla karşılaşırlar…
Aslında bu
çok önemli değildir…
Mesele iyi
insanlarla birlikte olabilmek, "iyi insanlarla iyi ilişki
kurabilmektir"...
YAHYA
HAMURCU
&
https://www.youtube.com/watch?v=WGGmjCoXjJA
Salih'in gidişiyle bir yakınımızı kaybetmiş gibi hissetik..ne güzel bir gidiş...Hayatını çok güzel aktarmışsınız..elinize saglik...
YanıtlaSilEvimizden biri gibiydin, bir süredir bir araya gelemediğimiz arkadaşımızdın sanki... Ne güzel şahadet... Kalleşçe sırtından vurularak... Ne kadar rahatsız edebilmişsin Allah'a düşmanlık edenleri... Tehdit görülmüşsün... Ve ateşkesten sonra... Tıpki Hz. Ömer gibi, Hz. Ali gibi... Tüm sıkıntıyı göğüsleyip, rahata erileceği zaman... Rabbimiz sana daha iyisini hazırladı inşallah kardeşim... Şahadetin kutlu olsun...
YanıtlaSilo tozlu, yıkılmış sokaklarda tebessüm edebilmek.. RABBim diğer cihanda da tebessüm nasip etsin..
YanıtlaSilHer görüntü bir duaydı senin şehrinde.. ve sen her gün her duadaydın.. ve her dua bir direniş.. Gerçekliği konuşabilmek, yayabilmek; ve bu canınla tehdit edilmene rağmen yapabilmekte işte bu kadar güzel bir sonucu insana layık gördürüyor..
YanıtlaSilPeki bizler azda olsa nasıl bir direnişte bulunuyoruz? Nasıl bir paya talibiz?
Salih...Sanki yakınımı kaybetmiş gibiyim..Görüntülerine baktığımda kalbim acıyor..
YanıtlaSilHerşeye rağmen gülen yüzü vardı. Kaleminize sağlık 👏
İmanına yakışan bir gidiş.. Şehadet... O kadar hain olan tarafından haince sırtından vurulması onun imanın delili İnsaAllah RABbimiz ondan razı olsun
YanıtlaSilAmin 🤲🏻
Sil"Sessizliğiniz savaştan ağır." Siyahı güçlendiren biziz. Beyazda cesaret. İhtiyacımız olan tek şey. Bize netliği sağlayacak o az.
YanıtlaSilAh dünya Salih leri tanıdı, hala vicdanıolanlar tutundu ve tutunuyor onlara, mekanı Naim cenneti olsun ...
YanıtlaSilİnsanlar birbirini tanımadan da kardeş olurlar… Aynı amaçta, aynı yönde, aynı yolda ise… Bizlerde öyle olduk…
YanıtlaSilRABbimiz Salih’i çok sevsin, sevdikleriyle bir eylesin…
Ah Salih... Bize ne güzel örnek oldun... O genç yaşında bize sahabelerin canlı örneğini gösterdin... Biz sizden öğrendik nasıl sabredilir? Nasıl mücadele edilir? En zor durumlarda bile gözlerinizde capcanlı duran o umut ışığı... Şehadet haberin yüreğimize bir bıçak gibi saplandı... Bu senin için mutlu bir sondu aslında... Bizler ise bir kardeş acısı gibi hissettik... Rabbim bize zalime yumruk olmayı nasip etsin... Ebediyette buluşuruz inşAllah...
YanıtlaSilSalih gibi salih, kardeş gibi kardeş… yüzünün nuru şahitliğinin kabulüne nişanmış meğer…
YanıtlaSilSessizliğiniz savaştan ağır cümlesi beni vurdu…. Kaleminizi sağlık
YanıtlaSilSalih gittiğinde sanki bir yakınımızı kaybetmiş gibiydik…
YanıtlaSilEvin bir oğlu gibiydi... o minik bebeği severken çekilen videosuyla tanıdım. O miniği güldürürken çoğu kişi onun yerinde olmak istedi... bir çocuğun yüzünü güldürmek savaş bölgesinde çok zordur. O zulüm dolu yerde o masum, yetim yavruları sevindiren birinin oluşu huzur veriyordu. Yokluğun alışılabilir gibi değil... Kim bizlere baskıda bile umitvar olmayı öğretecek... Sık sık iyi mi diye yoklardım hesaplarını. Şimdi çok iyi olduğunu bilmek mutlu etse de özledik be karderşim....
YanıtlaSilSen kocaman gülümsemenle tüm düşmanları yendin, sınavını kazandın, ya biz?
YanıtlaSilElinize sağlık, Onun kadar güzel anlatmışsınız
Salih… birinin oğlu, birinin kardeşi, bir diğerinin ise babası… ve bulunduğu toplulukta ne kadar da büyük bir anlamı vardı Salih’in..
YanıtlaSilPeki ya bizim için? Aynı şehirde ve hatta aynı ülkede büyümedik ki.. ama neden bu üzüntü bu yas? Çünkü mümin müminin kardeşiydi… ondan sebep her müminin gözünde yaş, kalbin bir sızı bıraktı Salih..
Allah rahmet eylesin. O sınavını kazandı. Umarım bizde kazananlardan oluruz.
SilSınavını tamamladığında iyilerden olmuş olmak duası ile..
YanıtlaSilNe hayırlı bir rol aldın bu dünayada
YanıtlaSilMekanın cennet olsun inşALLAH
Haberci olmak, Habir sıfatının ağırlığını bilenler için başka lezzet elbette... Kalemin ağırlığı, gerçeğin sorumluluğu... ALLAH onu şehitlerden yazsın inşALLAH. Ve bu uğurda canını feda edenlere selam olsun....Mavi Marmara'ya da...Elinize sağlık
YanıtlaSilSalih, güzel gidenlerdendi, kısacık hayatına hayırda çok büyük işler bıraktı. O sınavını çok güzel verdi ve.gitti,
YanıtlaSilYa biz?
Kaleminize sağlık, yaşayarak anlatmışsınız..
Örnek alınası bir yaşamı çok güzel karelerle anlatmışsınız. “Bir çocuğun ayakkabısına çizdiği bayrağı, Bir annenin yıkılmış evin duvarına astığı anahtarı” “Adı gibi Salih’ti o; doğru ve güzel olanı yapan kişi…” Salih bizi de şahit etti olan bitene… Şehitliğine… Her şeye rağmen Rabbine gülümsediğine…
YanıtlaSilŞahidiz, zulmü duyurmana... her iki tarafta da inşALLAH...
YanıtlaSilNe güzel bir insansın Salih... Ne güzel bir hakediş... Şimdi o zulüm yapan insanlar beklesin ve senin ahirette Rabbine yapacağın şahitliği görsün... Zaten Rabbim adil karşılığını verecek ama senin şahitliğini de dinleyecek... Sebebini sana ifade etmek düşecek inşaALLAH... Ruhun şad olsun
YanıtlaSilKardeşimi kaybetmişim gibi hissetmem normal mi?
YanıtlaSilNe güzel bir ifade.. evet benzer hisleri yaşadım bende.. Herhalde yön aynı olunca hiç tanışmasanda ailenden birinin vefat haberini alırcasına üzülüyor ve somut olarak hiç tanışmasa da kardeşini kaybetmişçesine kendi içinde yas tutabiliyor, onun için dua edebiliyor..
Sil:(
SilAileden birini kaybetmiş gibi üzüldük Salih'e... :(
SilSen şahitlik görevini yaptın ey salih, inşallah biz de şahitlik görevini yapabilenlerden oluruz
YanıtlaSil