BİR ÇOCUĞUM AMA NEREDE?
Henüz anne karnında
hazırlanırken hayata,
Dışarıdan gelen
çığlıklarla,
Ağlamalar,
patlamalar, uğultularla,
Gözlerimi açarım bir
hastane odasında.
Doğar doğmaz; yetim
kalan, öksüz kalan,
Aç kalan, açıkta kalan,
Sokakta yaşamaya çalışan
bir çocuğum burada…
Bir babanın bulduğu
otları getirdiği, annenin onları pişirip aş yaptığı,
Karın doyurma
mücadelesi, hayatta kalabilme mücadelesi vermeye çalışan bir çocuğum ben
burada…
Her çocuk oyun
oynarken, uçurtmasını uçururken,
Çocukça gülüp oynayıp
hayat dolu yaşamına devam ederken,
Çocukluğunu
yaşayamadan büyüyen çocuklarız biz burada…
Vatan nedir öğrenen,
toprak nedir öğrenen, topraklarımızda kalabilmek adına savunmanın ne olduğunu
öğrenen çocuklarız biz.
Herkesin evladı
çikolata, şeker yerken,
Yediğimiz otlar şeker
olan, yediklerimizin bir anlamı olmadığını öğrenen çocuklarız biz.
Mesele karın doyurmak
ise otlarla da doyarmış insanoğlu… Etin sütün bir anlam ifade etmediğini öğrenen
çocuklarız biz.
Vatanı savunurken
sayıların önemsiz olduğunu öğrenen çocuklarız biz.
Taşın taş üstünde
kalmadığı,
Parlayan gözlerimizin
taşların arasından bakakaldığı anda,
Taşı taş üstüne
koyup, sürüklendiğimiz yerleri yuvaya çevirmeyi öğrenen çocuklarız biz bu
ülkede.
Her şey yenilmezmiş,
içilmezmiş, giyilmezmiş…
Her şeyini kaybedince
bulduğu şeyi giymeyi, her şeyi yemeyi, kuru taş üzerinde oturmayı öğrenen
çocuklarız biz bu ülkede.
Herkes söyler ya
“asla arkana bakma önüne bak” diye. Geriye bakmadan önümüze bakmanın bir anlamı
olmadığını öğrenen.
El uzatmayanların,
bizden göz çekenlerin, geçmişlerini unuttuklarını öğrenen çocuklarız biz bu
ülkede.
Benim adım Rim, Esma,
Necla, Ali, Ömer, Hasan, Verda…
Gittiğim yol belli,
yönüm belli,
Neclalar, Hasanlar,
Verdalar
Doğru yolda doğru
yönde iseler,
Ne anlam ifade eder
ki oldukları yerdeki sıkıntılar savaşlar,
Biz onların
üstesinden gelmeyi öğrenen çocuklarız.
Bu hayatta ne oldum
denmeyeceğini ne olacağım diye düşünüleceğini öğrenen çocuklarız biz bu ülkede,
Hikmeti, kerameti
kendinde görmeyip ne olursa olsun “RABB’ im de RABB’ im” demeyi öğrenen
çocuklarız biz bu ülkede.
Yaşadıklarımız yıkmaz
bizi.
Aksine olgunlaştırır.
Neden yetimim?
Neden öksüzüm?
Neden evin barkım
yok? Yıllardır neden bu mücadele?
Tek sebebi benim bir
çocuk değil, zulüm gören bu ülküde bir çocuk olarak doğmam olduğunu öğrenen
çocuklarız biz…
Elinde uçurtması
olamayan... Küçük yaşta büyümek zorunda bırakılan... Zulüm görenlerin ülkesinde
bir çocuk olmaktır burada çocuk olmak…
&
Deneyimsel Tasarım Öğretisi insanın mutlu, başarılı olması ve doyumlu ilişkiler yaşaması için tutarlı, faydalı, uygulanabilir ve anlaşılır bilgiler sunar.
&
Şahit olduklarımız içimizi parçalarken bunları yaşayanlar nasıl da koca yürekli insanlar... İnsana rahatlık iyi gelmez tabi hele böyle bir zorlukta ise nasıl bir gelişimin kapısını açar tahmin bile edemeyiz sanırım...
YanıtlaSilAh çocuk..
YanıtlaSilAcından pay almak nasip olsa keşke..
Utançtan gözlerine bakamadığımız çocuk
SilBiz de derdinle dertlenelim. Payımıza düşeni alabilelim
🤍
YanıtlaSilNe şartlarda yaşayıp şükredenler de var... Ne denli iyi şartlarda yaşayıp şükretmeyenler de...
YanıtlaSilAnne babaların çocuklarına travma olmasın diye tuvalete giderken izin aldığı şu dönemde bu çocukların yaşadıklarını görmezden gelmek nasıl mümkün olabiliyor?
YanıtlaSilNe kadar doğru gözlem!
SilHer zorlukla beraber bir kolaylık vardır. Zorluk yetiştirir, berberinde marifetlendirir de, Onlar nasıl değerli çocuklar ALLAH korusun hepsini.
YanıtlaSilŞükrü’n en son seviyesi seviyesi bu olsa gerek . Tüm zorluklara rağmen …
YanıtlaSilHüküm sahibi ALLAH ve kazanan muhakkak O nunla beraber olanlar…
YanıtlaSilAhh çocuk... Kafamı yerden kaldıramayıp, utançtan yüzüne bakamadığım çocuk...
YanıtlaSilÇocuk olmadan büyüyen çocuklar 😔
YanıtlaSilAh çocuk, kim bilir ne çok öğreteceğin var bizlere….
YanıtlaSilAhh çocuk:( nasıl olgunlaştırıyor seni yaşadıkların… iç acısı, yürek dağlayıcı bir şekilde büyorsun çocuk
YanıtlaSilOnların kaderi daha bebekken büyümek zorunda olmalarıydı.. Ama alacakları karşılık çok çok büyük.. Biz kendi tepkilerimize bakalım; çocukların zulümden korunamadığı bir zamandayız, nasıl net duruş sergileyebiliriz, işlerin tersine dönmesinde az çok demeden nasıl katkı sunabilirim... Bir gün onların gözünün içine baktığımda, ki bu olacak, desteğimi nasıl ispatlayabilirim...
YanıtlaSilÇocuk değil midir dünyanın en masumu? En zararsızı? Neydi onları çocuk yerine koymama sebebimiz? Neydi onları insan yerine koymama sebebimiz?
YanıtlaSilMasum binlerce çocuğu insan yerine koymayanlar
Silinsan mıdır gerçekten?
Bugün açlıktan ölmek üzere olan bir çocuğun videosunu gördüm 🥺
YanıtlaSil😭😭😭
SilKaleminize sağlık... Keşke pay alabilsek ve acılarını azaltabilsek...🤍🌱
YanıtlaSilAh güzel çocuklar, bunun hesabını veremeyeceğiz diye çok üzülüyorum.
YanıtlaSilÇocukların büyümelerine bile izin vermeyen zalimlik. Çok acı...
YanıtlaSilAcından bize de pay ver canım çocuk... Keşke daha fazla elimiz uzansa sizlere
YanıtlaSilDünya sahnesinde payına masumluk düşen her çocuğun her ananın babanın ihtiyacı olan desteği vermek nasip olsun bizlere
SilKüçücük bedene sığan onca acı...
YanıtlaSilALLAH’IM
YanıtlaSilArtık herkesin nerede durduğu belli olduğunda bizi doğru taraftakilerden kıl 🤲🏻
Masumlar ama ne kadar güçlüler, çoğu yetişkinin kaldıramayacağı yükü kaldırabiliyorlar..
YanıtlaSil