GÖZ GÖRÜR, KULAK İŞİTİR, PEKİ KALP HİSSETMEZ Mİ?
Göz görür, kulak işitir, kalp hissederdi…
Kalbin hissetmesi başkaydı çünkü…
Yeryüzünde ne güzellikler görüp, ne güzel şeyler işitiriz, kalbimizdeki hislere açılan kapıdır belki de duyularımız…
Sevdiklerimizi gördüğümüzde gözümüz canlanır, yüzümüz güler,
Onların sesini duyduğumuzda yine yüzümüz güler ve hepsini kalbimizde hissederiz aslına…
Yani duyularımız kalbe giden bir algı sistemi olduğu gibi kalpten çıkanlar için de bir aktarım sistemi gibi… Kalbin dışarıya açılan kapısı…
Tabi bu duyular hep güzellikleri değil acıları da algılar… Kalp ne yapar o zaman? Nasıl hisseder?
Neyi gördük nelere nasıl katlandık?
Göz görür gönül katlanır derler ya hani…
Bazen gönül hisseder ama katlanır o acıya ve yansıtmaz dışarıya…
Peki dayanılmaz acıları algıladığında bu gözler, bu kulaklar…
Kalbe inmez miydi hiç o acılar?
Bir avuç insan bütün dünya ile baş etmeye çalışırken,
Biz gözümüzle, kulağımızla buna şahit olurken kalbimizle hissedebildik mi?
Bir anne yavrusunu feryat figan defnederken, gözümüz, kulağımız algıladı da kalbimiz hissedebildi mi?
Dünyanın gözü önünde çocuklar kurşuna dizilirken,
Hastaneler yok edilirken,
Bütün ailesini kaybedip ellerini havaya açıp Rabbine şükredenleri gördük ve duyduk ama hissedebildik mi?
Dilimizle kardeşiz diyoruz da gerçekten kalbimizle hissedebiliyor muyduk acaba?
Hani güzel günlerde ve zor günlerde kardeş kardeşe sımsıkı bağlanır, kenetlenir ya…
Bizler de kardeşlerimize sımsıkı bağlanabildik mi acaba?
Zor günler ne demekti?
Gözümüzle gördüğümüz yakıp yıkılan şehirler, evler, bebek, çocuk, genç, yaşlı demeden kurşuna dizilenler…
Hem gördük hem de duyduk aynı zamanda,
Orayı bizzat görenler, şahitlik edenler anlattıklarında…
Gerçekten olanı biteni kalbimizde hissedebildik mi acaba?
Ne anlam ifade ediyordu bizim için?
Bir şeyler yapmaya çalışıyorduk ama,
Göz, kulak, kalp, tıpkı puzzle parçaları gibi eksik mi kalıyordu acaba?
Tamamlamak bizim elimizdeydi,
Gerçekten gözümüzün gördüğünü, gerçekten kulaklarımızın işittiğini, gerçekten kalbimizde hissettiğimizde,
Biz de kardeşlerimizin yanında olabiliyorduk aslında.
Onların acılarını o zaman gerçekten yüreklerimizde hissedebiliyorduk.
O zaman...
Gerçekten...
Göz görür, kulak işitir, kalp hissederdi…
&
Deneyimsel Tasarım Öğretisi insanın mutlu, başarılı olması ve doyumlu ilişkiler yaşaması için tutarlı, faydalı, uygulanabilir ve anlaşılır bilgiler sunar.
&
Her anı bizlere ders veren, bizden bir şey bekleyen Gazze öykümüzde doğru tepki verebilmek ne kadar kıymetliydi oysa..🥺
YanıtlaSilBakmak var, görmek var...
YanıtlaSilElinize sağlık 🌺
YanıtlaSilDünyada bircok olay oluyor bir kismina cok net ṣahit kılınıyoruz, bir kısım zulüm cok net tepki vermeyi getektiriyor... Gazze de böyle, hicbir sey yapamiyorsak gercekten hissetmektir belki payimiza dusen, kalbi taş olmus insanla kiyaslandiginda o kadar yüce birsey ki bu, gercekten uzulmek, gercekten bugz edebilmek, baska bir insan evladi icin samimi dertlenebilmek... zaten samimi his illa ki bir yariktan sizan ıṣık gibi davranisa yansir...
YanıtlaSilKalplerimiz ısındıran şey aynı acıya karşı yüreğimizin sıkışması, kalplerimizi birleştiren şey aynı sevinçle kalplerimizin baharlar açması.o neşeli günler de gelecek bir gün inşALLAH
SilİNŞALLAH...
SilEn azından hissetmeye çalışmak bile bir çabadır
YanıtlaSilGerçekten biz kardeş olabildik mi? Gerçekten hissedebildik mi kardeslerimizin zor günlerini? Güzel ve gündeme ışık tutan bir yazi olmuş. Eline emeğinize sağlık.
YanıtlaSilGerçekten görüyoruz, kardeşiz diyoruz ama hissetmek... Hissediyorsak hayatımızın eskisinden bir farkı olmalı...
YanıtlaSilKatılaşmış kalpten, yaşarmayan gözden Rabbimize sığınırız
YanıtlaSilDin dil ırk ayrımı yapmaksızın nerde zulüm gören bir insan varsa onun acısını kalpten hissedebilme marifetinin herkese nasip olması duasıyla🥲
YanıtlaSilAmin 🤲🏻
SilPerde çekilmiş gözlerin, ağırlığı olan kulakların, kalbi nasıl hisseder ki..
YanıtlaSilRABBİM sana sığınırız 😔
Elimiz ulasmasa da kalbimizdesiniz kardeşlerimiz
YanıtlaSilKalp hisseder..
YanıtlaSilKalp hissedecek gibi olduğu anda hemen "ben hiç dayanamıyorum, çok kötü oluyorum" deyip kaçmaya çalışıyoruz...
YanıtlaSilNe kadar doğru bir tespit.
Silİnsan göz çekmeye çalışıyor. Oysa ki göz çekmemiz istenen şeyler bambaşka idi
Görmek var…. Hissetmek var…. Elden gelen ne ise uğruna uğraşabilmek var…
YanıtlaSilOnların dayandığı ipe, bizlerin de sımsıkı sarılması nasip olsun
YanıtlaSilbakmak var görmek var, işitmek var duymak var hissetmek var...
YanıtlaSilBelki de en çok kalp hissederdi... Vicdanımızın sesi susmaz umarım
YanıtlaSilKalbimizin vicdanımızı aktive etmesine ihtiyacımız var
YanıtlaSilHissetmeyen kalpten Rabbime sığınırım
YanıtlaSilVicdan sahibi olmak ne büyük nimet...
YanıtlaSil